Leyla… Eylül…

Dünyanın acısının kalbinden geçmesi diye bir şey var bilir misin?
Bir haber duyarsın güldüğün her andan utanırsın.
Bazı acıları bir kere duymak bile vicdanına yeteri kadar ağırken, kalbin aklın el ele verir milyonlarca kötülüğün üstesinden nasıl geleceğini düşünür..Bir çıkış bulamaz da sonra bulamadığı her yol için yine üzülür.
“Ya iyi bakamazsam, ya koruyamazsam” korkusundan çocuk yapmaktan kaçarsın sen.. ama bir yerlerde bir sapığın kirli zihninden yuvarlanıp uçuruma düşer güzel yavrular.. Yavrularım.. Hepsi bu dünyanın yavruları..
Hepimiz aynı kaynağın yavruları.. Ruhu tertemiz masum günahsız yavrular. Eminim şimdi ruhlarınız huzur içinde..
Pembe pamuklar içinde uyuyun.. Pembe kanatlı melekleriniz beklesin başınızda.. Saçlarınız sevgiyle okşansın, çok güzel sesler duyun hep, güzel ninniler söylesinler orada sizlere..Doya doya yaşayın çocukluğunuzu gittiğiniz yerde..
Orası tüm evrenin en güzel yeri olsun..

Reklam

İlk Yorumu Yapan Siz Olun..

Bir Cevap Yazın